Buddhawajana FAQ

Thai (th)English (UK)

เมื่อตายแล้ว กรรมใหม่ จะไปเป็นกรรมเก่าในภพใหม่หรือไม่

ให้เรตสมาชิก
ไม่ดีดี 
Bookmark and Share

วิดีโอ

บรรยายธรรมโดย พระอาจารย์ คึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล

วัดนาป่าพง ลำลูกกา คลอง ๑๐ ปทุมธานี

ดาวน์โหลด : คลิกที่นี่

 

พระสูตรที่เกี่ยวข้อง

 

 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย อุปาทานขันธ์ ๕ เหล่านี้.

 อุปาทานขันธ์ ๕ เป็นไฉน? คือ

อุปาทานขันธ์ คือ รูป

อุปาทานขันธ์ คือ เวทนา

อุปาทานขันธ์ คือสัญญา

อุปาทานขันธ์ คือ สังขาร

อุปาทานขันธ์ คือ วิญญาณ.

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะเหตุที่ภิกษุรู้เหตุเกิด ความดับ คุณ โทษ และอุบายเครื่องสลัดออกแห่งอุปาทานขันธ์ ๕ เหล่านี้ตามความเป็นจริง จึงเป็นผู้หลุดพ้นแล้วเพราะไม่ถือมั่น.

ดูกรภิกษุทั้งหลาย  นี้เรียกว่า ภิกษุผู้เป็นอรหันตขีณาสพ อยู่จบพรหมจรรย์ ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว มีประโยชน์ของตนอันบรรลุแล้วโดยลำดับ มีกิเลสเป็นเครื่องประกอบไว้ในภพสิ้นไปรอบแล้ว หลุดพ้นแล้วเพราะรู้โดยชอบ.

 

(ภาษาไทย)  ขนฺธ.สํ. ๑๗/๑๕๔/ ๒๙๗: คลิกดูพระสูตร

 

 

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ  พระองค์ตรัสอยู่ว่า เครื่องนำไปสูภพ

เครื่องนำไปสูภพดังนี้ ก็เครื่องนำไปสู่ภพ เป็นอย่างไรพระเจ้าข้า !

และความดับไม่เหลือของเครื่องนำไปสู่ภพนั้น เป็นอย่างไรเล่า

พระเจ้าข้า !

ราธะ ! ฉันทะ (ความพอใจ) ก็ดี ราคะ (ความ

กำหนัด) ก็ดี นันทิ (ความเพลิน) ก็ดี ตัณหา (ความอยาก)

ก็ดี อุปายะ (กิเลสเป็นเหตุเข้าไปสู่ภพ) และอุปาทาน

(ความถือมั่นด้วยอำนาจกิเลส) อันเป็นเครื่องตั้งทับ เครื่อง

เข้าไปอาศัย และเครื่องนอนเนื่องแห่งจิตก็ดีใดๆ ในรูป

ในเวทนา ในสัญญา ในสังขารทั้งหลาย และในวิญญาณ

กิเลสเหล่านี้ นี่เราเรียกว่า เครื่องนำไปสู่ภพ

ความดับไม่เหลือของเครื่องนำไปสู่ภพ มีได้

เพราะความดับไม่เหลือของกิเลส มีฉันทะ ราคะ เป็นต้น

เหล่านั้นเอง.

 (ภาษาไทย)  ขนฺธ. สํ. ๑๗/๑๙๒/๓๖๘: คลิกดูพระสูตร

 

 

 

ภิกษุทั้งหลาย !ถ้าบุคคลย่อมคิด (เจเตติ) ถึงสิ่งใดอยู่ ย่อมดำริ (ปกปฺเปติ) ถึงสิ่งใดอยู่ และย่อมมีจิตฝังลงไป (อนุเสติ) ในสิ่งใดอยู่ สิ่งนั้นย่อมเป็นอารมณ์ เพื่อการตั้งอยู่แห่งวิญญาณ

 

เมื่ออารมณ์ มีอยู่ ความตั้งขึ้นเฉพาะแห่งวิญญาณ ย่อมมี

เมื่อวิญญาณนั้น ตั้งขึ้นเฉพาะ เจริญงอกงามแล้ว

ความเกิดขึ้นแห่งภพใหม่ต่อไป ย่อมมี

 

เมื่อความเกิดขึ้นแห่งภพใหม่ต่อไป มีอยู่ ชาติชรามรณะ โสกะปริเทวะทุกขะโทมนัสอุปายาสทั้งหลาย จึงเกิดขึ้นครบถ้วน ความเกิดขึ้นพร้อมแห่งกองทุกข์ทั้งสิ้นนี้ ย่อมมีด้วยอาการอย่างนี้.

 

ภิกษุทั้งหลาย ! ถ้าบุคคลย่อม่ไม่คิด (โน เจเตติ) ถึงสิ่งใด ย่อมไม่ดำริ

(โน ปกปฺเปติ) ถึงสิ่งใด แต่เขายังมีจิตฝังลงไป (อนุเสติ)

ในสิ่งใดอยู่ สิ่งนั้นย่อมเป็นอารมณ์ เพื่อการตั้งอยู่แห่งวิญญาณ

 

เมื่ออารมณ์มีอยู่ ความตั้งขึ้นเฉพาะแห่งวิญญาณย่อมมี

เมื่อวิญญาณนั้น ตั้งขึ้นเฉพาะ เจริญงอกงามแล้ว

ความเกิดขึ้นแห่งภพใหม่ต่อไป ย่อมมี

 

เมี่อความเกิดขึ้นแห่งภพใหมต่อไปมีอยู่ ชาติชรามรณะโสกะปริเทวะทุกขะโทมนัส

อุปายาสทั้งหลาย ย่อมเกิดขึ้นครบถ้วน

ความเกิดขึ้นพร้อมแห่งกองทุกข์ทั้งสิ้นนี้ ย่อมมีด้วยอาการอย่างนี้

 

ภิกษุทั้งหลาย ! ก็ถ้าว่าบุคคลย่อมไม่คิดถึงสิ่งใดด้วย ย่อมไม่ดำริ

ถึงสิ่งใดด้วย ย่อมไม่มีจิตฝังลงไป (โน อนุเสติ) ในสิ่ง

ใดด้วย ในกาลใด ในกาลนั้น สิ่งนั้น ย่อมไม่เป็นอารมณ์ เพื่อการตั้งอยู่แห่งวิญญาณได้เลย

 

เมื่ออารมณ์ไม่มีความตั้งขึ้นเฉพาะแห่งวิญญาณ ย่อมไม่มี

เมื่อวิญญาณนั้นไม่ตั้งขึ้นเฉพาะ ไม่เจริญงอกงามแล้ว ความเกิดขึ้นแห่ง

ภพใหม่ต่อไป ย่อมไม่มี

 

เมื่อความเกิดขึ้นแห่งภพใหม่ต่อไป ไม่มี ชาติชรามรณะโสกะปริเทวะทุกขะโทมนัส

อุปายาสทั้งหลาย จึงดับสิ้น ความดับลงแห่งกองทุกข์ทั้งสิ้นนี้ ย่อมมี ด้วยอาการอย่างนี้ ดังนี้แล.

 

 

 (ภาษาไทย) นิทาน.สํ ๑๖/๖๔/๑๔๕: คลิกดูพระสูตร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Today252
Yesterday437
This week2733
This month11436
Total821498

Who Is Online

11
Online